Jak prosto jest zaistniec w mediach

generalnie jak sie widzi pijana kobiete ciazy lub palaca papierosa to jest wielkie oburzenie, jakos sie nie widzi tego prawa do decydowania o plodzie jako czesci wlasnego ciala. w przypadku aborcji ktora jest przeciez bardziej radykalnym posunieciem, nagle kazdy ma prawo do decydowania. w moich oczach, decyzja zapadla kilka miesiecy czesniej a aborcja to tylko proba ucieczki od odpowiedzialnosci i skutkow.

Osobiście mam wielki szacunek dla wszelkich form życia (do tego stopnia, że jestem wegetarianką jak wiesz) i zarodek jest dla mnie taką niepełną formą (dlatego nie potrafiłabym podjąć takiej decyzji), ale nie jest to jeszcze dziecko - osobne życie jest wtedy gdy się narodzi. Póki jest częścią ciała kobiety całkowicie od niej zależnym to ona całkowicie o nim stanowi. Można potępiać palenie, picie czy też aborcję ale zabranianie to odbieranie prawa do samostanowienia. Mężczyznom nie zabrania się palenia czy picia a wpływa to też na jakość plemników i możliwość upośledzenia dziecka.

dziecko po urodzeniu nie jest w stanie przezyc samodzielnie przez bardzo dlugi czas ale mimo to nie jest to podstawa prawa do decydowanie przez opiekuna czy dziecko ma zyc czy nie, choc praktycznie ma on taka wladze w rekach nad dzieckiem tak samo jak ciezarna kobieta. owszem mozna zrezygnowac z praw i obowiazkow do dziecka i oddac je do adopcji, do wychowywania nikt nie zmusi.z tym paleniem u mezczyzn to troche naciagane, bo sperma to nie dziecko jeszcze,tak samo jak okres u kobiety to nie aborcja.

tez pozostaje kwestia jak bardzo osobne musi byc zycie zeby mialo prawo zyc. czy musi to byc osobnosc fizyczna czy moze osobne DNA wytarczy.jesli osobne fizycznie to w jakim stopniu ma byc samodzielne skoro nie ma praw do decydowania o sobie do pelnoletnosci. bardzo grzazki grunt, na ogol wybor jest prosty,kobieta ktora sie zapomniala wychodzi z zalozenia ze czego oczy nie widza tego sercu nie zal i o wlasna wygode idzie.

Na podobnej zasadzie zarodek to jeszcze nie dziecko bo zarodki często się właśnie z okresem wydala i nie jest to nic nadzwyczajnego. Usunąć ciążę to nie to samo co zabić dziecko, nie z powodu zależności czy bezbronności tylko z powodu podmiotowości. W pierwszym przypadku to kobieta jest podmiotem i stanowi o własnym ciele, w drugim dziecko jest osobnym bytem i podmiotem. Zarodek nie jest podmiotem z powodu bycia częścią ciała kobiety a nie zależności i niezdolności do samodzielnego przetrwania.

jesli kobieta moze stanowic o zyciu dziecka dopoki je nosi w brzuchu to dlaczego nie mozna robic aborcji w 8 czy 9 miesiacu ciazy, czy nawet w 6tym? osobiscie predzej si dam prekonac trudna sytuacja materialna czy zyciowa niz checia praktykowania prawa do decydowania o swoim ciele(choc nadal nie uwazam plodu jako narzadu wewnetrznego kobiety, nie urodzila sie z nim). prawo zakazuje nam samokaleczenia i jesli na przyklad kobieta uda sie do szpitala i poprosi o amputacje np stopy bo jej zyciu to nie zagrozi a ma prawo do decydowania, to zaden lekarz sie nie zgodzi.

Samostanowienie to nie kwestia "widzimisię" - sprawy o których wspominasz są w takiej decyzji kluczowe. Ciąża nie jest ani narządem wewnętrznym ani osobnym życiem, stąd tyle kontrowersji i konieczność ustaleń np takich do którego momentu aborcja jest dopuszczalna (na drodze konsensusu). Nienarodzone dziecko nie jest uznawane za "osobę" bezpośrednio chronioną art. 2 Konwencji [prawo do życia], a nawet jeśli nienarodzone ma "prawo" do "życia" to jest ono implicite ograniczane przez prawa i interesy matki" (Europejski Trybunał Praw Człowieka)

prawo swoja droga, przez ludzi wymyslone wiec nie jest nieomylne czy niezmienne, ale jest cos niepokojacego ze chcemy takie granice wyznaczac ze wzledu wlasnie na wlasny interes. Ja mysle ze ta granica jest rozna dla kazdego bo nie prawo ja stanowi a sumienie i wlasny rozsadek lub jego brak.i przed tym nalezalo by nas chronic. raczej nie chcialabym zeby o tym decydowali ci ktorzy sie nawet zabezpieczyc przed ciaza skutecznie nie potrafia a pozniej wielkie prawa chca zamiast odpowiedzialnosci.

jest jeszcze cos takiego jak osobista odpowiedzilnosc, jak ide w gory wspinac sie na skalki to nie mam pretensji do nikogo jak spadne bo nie zabezpieczylam sie odpowiednio. moze to glupie porownanie ale bardziej o odpowiedzialnosc mi chodzi niz o sama sytuacje.poza tym ze aborcja czesto zostawia duza "pustke" w kobiecie, depresje itp. nawet jesli nie chciala dziecka.juz pomijajac skutki uboczne i wypadki przy nielegalnych aborcjach, zabieg nie zawsze jest takim wielkim dobrem jak sie kobieta poczatkowo spodziewa.

dla mnie każda sprawa będzie indywidualna (bo nie zawsze jest to wynik głupoty, braku zabezpieczenia czy ucieczki od odpowiedzialności) i to kobieta powinna mieć możliwość podjęcia tej decyzji - właśnie zgodnie z własnym sumieniem i rozsądkiem. oczywiście wolałabym takich decyzji jak najmniej - dzięki wiedzy o antykoncepcji, pomocy matkom w trudnej sytuacji, postawie szacunku a nie potępienia dla kobiet decydujących się na oddanie dziecka do adopcji

dokladnie, i to co sumienie podpowie bedzie swiadczyc o nas jako ludziach, oby jak najlepiej. chyba mialabym wiecej zrozumienia dla potrzeby aborcji gdybysmy naprawde nie wiedzieli skad sie dzieci biora i spadalo by to na nas jak grom z jasnego nieba:) ale przy dzisiejszym dostepie do antykoncepcji, w wiekszosci wypadkow niechciana ciaza jest raczej latwa do przewidzenia przez rozsadna osobe (pomijajac rozne drastyczne wyjatki jak gwalty).