Po raz pierwszy w Polsce został zapisany w dekrecie naczelnika J.Piłsudskiego z 7.02.1919 roku. Posła nie można było pociągnąć do odpowiedzialności za wypowiedzi i głosowania w Sejmie oraz nie można było wnieść wobec niego oskarżenia bez zgody Sejmu. Immunitet nie obejmował posła złapanego "na gorącym uczynku" przez organy ścigania, choć Sejm był o wypadku zawiadamiany i miał prawo żądać uwolnienia parlamentarzysty. Piłsudski jednak nie przewidział, że parlamentarzystami zostaną zwykli oszuści i złodzieje, którzy będą wykorzystywać immunitet do swoich własnych celów i przestępstw.
"z płota":D