Samochód trafia do warsztatu z jednym problemem, a wraca z trzema: pierwotną usterką, rachunkiem bez wyjaśnienia i zdaniem „panie, tego się nie da”. Czasem mechanik naprawdę ma rację. Gorzej, gdy „nie da się” oznacza po prostu: nie wiemy, nie mamy sprzętu albo zaczęliśmy wymieniać części na chybił trafił.
All inclusive brzmi jak obietnica wakacji, podczas których portfel można zamknąć w hotelowym sejfie i przypomnieć sobie o nim dopiero w drodze na lotnisko. Tyle że słowo „all” bywa w turystyce wyjątkowo elastyczne. Może oznaczać trzy posiłki, lokalne napoje i leżak przy basenie, ale już niekoniecznie wodę na plaży, późną kolację, ręcznik czy drink.
Jeszcze niedawno butelkę po wodzie zgniatało się z poczuciem dobrze wykonanej roboty. Dziś ten sam ruch może kosztować 50 groszy. System kaucyjny nie jest szczególnie skomplikowany, ale ma kilka zasad, których lepiej nauczyć się przed pierwszym spotkaniem z automatem.
W sklepie wszystkie urządzenia obiecują ulgę podczas upału. Jedno „zapewnia przyjemny nawiew”, drugie „chłodzi pomieszczenie”, a trzecie kosztuje tyle, że człowiek zaczyna się zastanawiać, czy nie taniej byłoby wynająć pokój w chłodni. Wentylator, klimatyzator przenośny i klimatyzacja typu split robią jednak trzy różne rzeczy. Warto wiedzieć jakie, zanim wydamy pieniądze i zaczniemy spać przy hałasie przypominającym start niewielkiego samolotu.
Ten sam model auta, podobny rocznik, kierowcy z tej samej ulicy — a ceny OC potrafią wyglądać, jakby wyliczano je na różnych planetach. Kalkulator jednak nie rzuca kostką. Ubezpieczyciel próbuje przewidzieć, kto i czym może spowodować szkodę, a każdy robi to według własnej taryfy.
Na karcie produktu: „stan bardzo dobry”. Niżej: „możliwe ślady użytkowania”. Jeszcze niżej: „zdjęcia poglądowe”. Człowiek ma wydać kilka tysięcy złotych na sprzęt, oglądając cudzy egzemplarz i opis przypominający horoskop. Tańsza elektronika potrafi być świetnym zakupem, ale trzeba kupować urządzenie, a nie etykietę.